1 - جمعى گفته‌اند منظور از نور رب ، حق و عدالت است كه خداوند صفحه زمين را در آن روز با آن نورانى مىكند . مرحوم علامه مجلسى در بحار الانوار مىگويد : اى اضائت الارض بعدل ربها يوم القيامة لان نور الارض بالعدل : « يعنى زمين به عدل پروردگار در روز قيامت روشن مىشود زيرا نور زمين به عدالت است » ( 1 ) . بعضى ديگر حديث معروف نبوى را كه مىگويد : الظلم ظلمات يوم القيامة « ظلم در قيامت در صورت تاريكى و ظلمت مجسم مىشود » شاهد اين معنى گرفته‌اند » ( 2 ) . « زمخشرى » در « كشاف » نيز همين معنى را برگزيده و مىگويد : « در آن روز زمين از اقامه عدل و گسترش قسط در حساب و ارزيابى حسنات و سيئات روشن مىگردد » . 2 - بعضى ديگر معتقدند كه اين اشاره به نورى است غير از نور خورشيد و ماه كه خداوند مخصوص آن روز مىآفريند . 3 - مفسر عاليقدر نويسنده « الميزان » مىگويد : مراد از روشن شدن زمين به نور پروردگار كه از خصوصيات روز قيامت است همان انكشاف غطاء و كنار رفتن پرده‌ها و حجابها و ظاهر شدن حقايق اشياء و اعمال انسانها از خير و شر و اطاعت و عصيان و حق و باطل مىباشد ، سپس به آيه 22 سوره ق بر اين معنى استدلال كرده است : لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ « تو در غفلت از اين موضوع بودى ، ما پرده را از برابر چشمت كنار زديم و امروز چشمت به خوبى مىبيند » ! درست است كه اين اشراق الهى در آن روز همه چيز را شامل مىشود ولى

--> ( 1 ) « بحار الانوار » جلد 6 صفحه 321 . ( 2 ) « روح المعانى » و « روح البيان » ذيل آيات مورد بحث .